3 MWh

Un traballador dunha planta nuclear obsesionado coas contas estableceu un límite máximo da electricidade que desexa consumir. A enerxía que lle debera ter durado o resto da súa vida estase esgotando paseniñamente obrigándoo a decidir o seu uso final. “3 MWh” é un poema fílmico sobre o decrecemento e amosa que pasaría se o home deixara de poñerse no centro da natureza.